124sold.gr
     Αρχική
         Forum
          Είσοδος

124sold.gr forum > Ειδικά Θέματα > Τέχνες & Πολιτισμός > Βιβλία Μόμπι Ντικ - Χέρμαν Μέλβιλ

Απάντηση στο θέμα
 
Εργαλεία Θεμάτων Τρόποι εμφάνισης
Παλιά 02-03-08, 22:26   #1
Vinyl Break
Μόνιμος Θαμώνας
 
Το avatar του χρήστη Vinyl Break
 
Εγγραφή: 01-10-2006
Ηλικία: 55
Μηνύματα: 3.388
Μόμπι Ντικ - Χέρμαν Μέλβιλ

Ο καλύτερος μονόλογος όλων των εποχών... Ο μονόλογος του Αχάαβ μπροστά στη Φάλαινα που έρχεται...



Γυρίζοντας ύστερα και ενώ κρατούσε γερά με το αριστερό του χέρι τη τελευταία βέργα του αλεξικέραυνου, έβαλε το πόδι του πάνω στον Πάρσο, με το μάτι καρφωμένο ψηλά και το δεξί του χέρι υψωμένο προς τα πάνω, κρατούσε ολόρθο το ανάστημά του μπροστά σε κείνες τις επιβλητικές φλόγες, μπροστά σε κείνη τη τριπλή τριάδα…
«Ω εσύ λαμπρό πνεύμα του ολόλαμπρου πυρός, που σε λάτρεψα κάποτε πάνω σΆ αυτές τις θάλασσες σαν Πέρσης, μέχρι που κάηκα τόσο από σένα την ώρα της μυσταγωγίας, που ακόμα κι αυτήν τη στιγμή έχω πάνω μου εκείνη την ουλή. Σε ξέρω πια, λαμπρό πνεύμα, και ξέρω τώρα πως η λατρεία που αρμόζει σε σένα είναι η γενναία αντίσταση.
Δεν φέρεσαι ευγενικά ούτε στην αγάπη ούτε στην ευλάβεια, και όχι μόνο αυτό – από το μίσος η μόνη ικανότητα που έχεις είναι να σκοτώνεις, και πράγματι όλα τα έχεις σκοτώσει. Κανείς άνθρωπος, όσο ατρόμητος, όσο ανόητος κι αν είναι, δεν τολμάει πια να σε αντιμετωπίσει.
Παραδέχομαι την απερίγραπτη, απέραντη δύναμή σου, αλλά εγώ, ως την τελευταία πνοή της ταραγμένης μου ζωής, θα αντιστέκομαι στην απόλυτη κυριαρχία της πάνω μου. Μέσα στην απρόσωπη φύση που λαβαίνει ανθρώπινη μορφή και γίνεται πρόσωπο, υπάρχει στο βάθος μια προσωπικότητα. Αν και στην καλύτερη περίπτωση δεν πρόκειται παρά για ένα απλό διακριτικό γνώρισμα, παρόλα αυτά, από που κι αν ήρθα, όπου κι αν πηγαίνω, όσο ζω πάνω στη γη, ετούτη η βασιλική προσωπικότητα θα ζει μέσα μου και θα ξέρει τα βασιλικά της δικαιώματα.
Ωστόσο ο πόλεμος είναι οδύνη και το μίσος συμφορά. Ελα με τη πιο ταπεινή σου μορφή, με τη μορφή της αγάπης, και γω θα γονατίσω να σε φιλήσω, αν πάλι θέλεις να δείξεις το μεγαλείο σου, έλα μονάχα σαν ουράνια δύναμη, όσο κι αν ρίχνεις όμως στόλους ολόκληρους από κατάφορτους κόσμους στη θάλασσα, υπάρχει εδώ-μέσα εκείνο το κάτι που θα μένει για μένα αδιάφορο.
Ω εσύ λαμπρό πνεύμα, εγώ που είμαι γέννημα της δικής σου φωτιάς, σαν γνήσιο παιδί της φωτιάς, σου δίνω πίσω αυτή τη φωτιά, φυσώντας μέσα σου αυτή τη φλόγα , δίνω πνοή σε σένα…



Παραδέχομαι την απερίγραπτη, απέραντη δύναμή σου, έτσι δεν είπα; Η ομολογία αυτή δεν αποσπάστηκε από μένα με τη βία, από την άλλη μεριά, δεν ρίχνω στο νερό αυτές τις βέργες. Μπορείς να με τυφλώσεις, εγώ ωστόσο ακόμα θα προχωρώ ψηλαφητά. Μπορείς να με κάψεις, εγώ ωστόσο ακόμα θα μπορώ να είμαι στάχτη. Δέξου το φόρο τιμής από αυτά τα αδύναμα μάτια, από αυτά τα χέρια που τα χρησιμοποιώ σαν πατζούρια αυτή τη στιγμή. Εγώ δεν θα το δεχόμουν, οι αστραπές αστράφτουν μέσα στο κρανίο μου, οι βολβοί των ματιών μου πονούν, πονούν όλο και περισσότερο.
Ο θολωμένος μου εγκέφαλος μοιάζει κομμένος ολόκληρος, σα να κατρακυλάει σε κάποιο έδαφος που τον ζαλίζει διαρκώς. Ω!, ω! Ακόμα και με σκεπασμένα μάτια, εγώ θα σου μιλώ συνεχώς.
Αν και είσαι φως, ξεπηδάς απΆ το σκοτάδι, εγώ ωστόσο είμαι το σκοτάδι εκείνο που ξεπηδάει απΆ το φως, που ξεπηδάει από σένα!
Σταμάτησαν να πέφτουν ακόντια, άνοιξε τα μάτια, βλέπεις, ή όχι; Εκεί πάνω εξακολουθούν να καίνε οι φλόγες! Ω μεγαλόψυχο εσύ! Καυχιέμαι τώρα για την καταγωγή μου. Εσύ ωστόσο δεν είσαι παρά ο άγριος πατέρας μου, δεν ξέρω πια είναι η γλυκιά μητέρα μου. Ω άσπλαχνε! Που την έχεις κρυμμένη; Αυτού είναι το πρόβλημά μου, αλλά το δικό σου είναι μεγαλύτερο. Δεν ξέρεις πως ήρθες στον κόσμο, γιΆ αυτό και θεωρείς τον εαυτό σου αγέννητο, δεν ξέρεις σίγουρα την αρχή σου, γιΆ αυτό και θεωρείς τον εαυτό σου άναρχο. Ξέρω για τον εαυτό μου κάτι που δεν ξέρεις για τον εαυτό σου, ω παντοδύναμο εσύ. Πέρα από σένα, ω πνεύμα λαμπρό, υπάρχει κάτι πυκνό που δεν διαχέεται – μπροστά του όλη η αιωνιότητά σου δεν είναι παρά χρόνος πεπερασμένος, και όλη η δημιουργικότητά σου μια διαδικασία μηχανική.
Τα καψαλισμένα μάτια μου το βλέπουν αμυδρά, μες στο αστραφτερό σου φως, μες στη δική σου λάμψη.
Ω εσύ πυρ, εσύ έκθετο παιδί, εσύ πανάρχαιε ερημίτη, εσύ είσαι που ξέρεις το αμετάδοτο αίνιγμα σου, την αμοίραστη λύπη σου.
Να που μελετώ και πάλι το γεννήτορα μου, με υπεροπτική αγωνία. Πήδα! Πήδα ψηλά και γλείψε τον ουρανό! Πηδάω και γω μαζί σου, με πολλή χαρά θα γινόμουν ένα μαζί σου, σε λατρεύω προβάλλοντας γενναία αντίσταση..





Αποστρέφω το κορμί μου απΆ τον ήλιο. Ε Τάστιγκο! Ας ακούσω το σφυρί σου. Ω, εσείς κατάρτια, εσείς οι τρεις οβελίσκοι μου που δεν παραδοθήκατε ακόμα, εσύ αράγιστη καρίνα, εσύ σκαρί που μόνο το Θεό φοβάσαι, εσύ γερό κατάστρωμα, εσύ αγέραστο τιμόνι, εσύ πρώρα, στραμμένη πάντα προς τον Πόλο –εσύ καράβι που πεθαίνεις δοξασμένο! Είναι γραφτό λοιπόν να χαθείς, και μάλιστα δίχως εμένα;
Πρέπει να στερηθώ άραγε και τη τελευταία γλυκιά περηφάνια που νιώθουν ακόμα και οι πιο ανάξιοι κυβερνήτες πάνω στα ναυαγισμένα πλοία τους;
Ω, μοναχικέ θάνατε, επισφράγισμα μιας μοναχικής ζωής! Ω, νοιώθω τώρα πως το υπέρτατο μεγαλείο μου είναι ο υπέρτατος πόνος μου.
Εμπρός, εμπρός, από τις πιο απόμακρες και ακρινές σας περιοχές σας, ξεχυθείτε τώρα εσείς, εσείς θαρραλέα κύματα ολόκληρης της προηγούμενης ζωής μου, και στεφανώστε αυτό το ένα, πανύψηλο και αφρισμένο κύμα του θανάτου μου! Πλέω προς εσένα, προς εσένα, Φάλαινα, που όλα τα καταστρέφεις, αλλά δεν καταχτάς τίποτα, ως το τέλος θα παλεύω μαζί σου, μέσα από τη καρδιά της κόλασης θα σε καρφώνω, από μίσος, πάνω σου θΆ αφήσω τη τελευταία μου πνοή.
Βούλιαξε όλες τις κάσες κι όλες τις νεκροφόρες στην ίδια λιμνούλα σου! Κι αφού καμιά από δαύτες δεν μπορεί να ναι δικιά μου, θα σέρνομαι λοιπόν ξοπίσω σου και θα γίνομαι κομμάτια, όσο θα σε κυνηγάω, αν και δεμένος πάνω σου, καταραμένη Φάλαινα!
Έτσι, ρίχνω και παραδίνω εγώ το καμάκι!


Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Vinyl Break : 03-03-08 στις 15:44.
Ο χρήστης Vinyl Break δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Απάντηση στο θέμα


Συνδεδεμένοι χρήστες που διαβάζουν αυτό το θέμα: 1 (0 μέλη και 1 επισκέπτες)
 
Εργαλεία Θεμάτων
Τρόποι εμφάνισης

Που θέλετε να σας πάμε;


Όλες οι ώρες είναι GMT +3. Η ώρα τώρα είναι 14:03.


Copyright ©2011, 124sold.gr Online Auctions - Copyright ©2000 - 2009 Jelsoft Enterprises Limited - Forum by vBulletin Version 3.8.2
Απαγορεύεται η ολική ή μερική αναπαραγωγή της σελίδας και/ή των περιεχομένων της χωρίς την σαφή αναφορά του 124sold.gr ως πηγή.