124sold.gr
     Αρχική
         Forum
          Είσοδος

124sold.gr forum > Γενικά Θέματα > Νέα & Ειδήσεις Eπαναπατρισμός χρυσού απο την Γερμανία

Νέα & Ειδήσεις Ειδήσεις, πληροφορίες, επίκαιρα γεγονότα.

Απάντηση στο θέμα
 
Εργαλεία Θεμάτων Τρόποι εμφάνισης
Παλιά 15-01-13, 23:05   #1
STEL2
Εθισμένος
 
Το avatar του χρήστη STEL2
 
Εγγραφή: 30-09-2006
Περιοχή: Χανιά / Κρήτη
Ηλικία: 59
Μηνύματα: 6.038
Eπαναπατρισμός χρυσού απο την Γερμανία

http://gr.news.yahoo.com/%CE%B7-%CE%...191000695.html


Φανταστήτε ! Μόνο 133 δις, αποθεματικά, οταν χρωστα πάνω απο 1 τρίς
Το δικό μας χρυσό, που βρίσκεται άραγε ? Ξέρει κανείς ?
Ο χρήστης STEL2 δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 15-01-13, 23:23   #2
celhel5010
Καθημερινός Θαμώνας
 
Εγγραφή: 11-01-2011
Μηνύματα: 1.135
Πού φυλάσσεται σήμερα ο χρυσός της Ελλάδας ;

Στο ερώτημα αυτό δίνει απάντηση η Τράπεζα της Ελλάδος αποκαλύπτοντας (στην ετήσια έκθεσή της) ότι τα διαθέσιμα και οι απαιτήσεις σε χρυσό είναι 4,7 εκατ. ουγγιές ήτοι 147,5 τόνοι.
Από αυτά τα διαθέσιμα της Τράπεζας σε χρυσό, σε μορφή όμως ράβδων (διεθνών προδιαγραφών) είναι 3,6 εκατ. ουγγιές ή 112,4 τόνοι!
Όλοι αυτοί οι τόνοι ή οι ράβδοι χρυσού πού φυλάσσονται σήμερα;
Το ερώτημα αυτό έγινε προς τον Υπουργό Οικονομικών κ. Γεώργιο Παπακωνσταντίνου και δημιουργήθηκε προς στιγμή σύγχιση, όταν η Τράπεζα της Ελλάδος, διά του διευθυντή Χρηματοοικονομικών Δραστηριοτήτων κ. Ι. Κουρή απήντησε ότι ''σημαντικό μέρος της ποσότητας χρυσού, φυλάσσεται σε τράπεζες στο εξωτερικό για λόγους ιστορικούς''.

Πού λοιπόν βρίσκεται το ελληνικό χρυσάφι;
Σύμφωνα με στοιχεία που έχει στη διάθεσή του το ''ΒΗΜΑOnline'', η μισή (ακριβώς) ποσότητα χρυσού φυλάσσεται στο θησαυροφυλάκιο της Τραπέζης της Ελλάδος, εκεί όπου η πρόσβαση δεν επιτρέπεται σε κανέναν.

Η άλλη μισή ποσότητα φυλάσσεται σε τρεις τράπεζες, τριών διαφορετικών χωρών. Τακτική άλλωστε που ακολουθούν σχεδόν όλες οι χώρες του κόσμου.
Συγκεκριμένα ένα μεγάλο μέρος φυλάσσεται στην Bank of England του Ηνωμένου Βασιλείου και φυλάσσεται εκεί από την εποχή του Β' Παγκοσμίου Πολέμου (αυτός είναι ο ''ιστορικός λόγος'' που επικαλείται η Τράπεζα της Ελλάδος).
Ένα άλλο μέρος του ελληνικού χρυσού φυλάσσεται στο θησαυροφυλάκιο της Ομοσπονδιακής Τραπέζης των Η.Π.Α. και ένα μικρό μέρος σε Τράπεζα της Ελβετίας. Ο ελληνικός χρυσός είναι απολύτως ασφαλής, λένε αυτοί που γνωρίζουν.

Αλλά δεν διαθέτει μόνον ράβδους χρυσού η Ελλάδα. Διαθέτει και χρυσά νομίσματα μη διεθνών προδιαγραφών (όπως χαρακτηρίζονται οι χρυσές λίρες).
Στις 31.12.2009 ήταν 140.000 ουγγιές ή 4,4 τόνοι. Για την κατηγορία αυτή του χρυσού, στοιχεία για το 2010 θα δημοσιευθούν με την έκθεση του Διοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος, δεδομένου ότι, όπως αναφέρει η Τράπεζα, το ύψος του επηρεάζεται από τις συναλλαγές της Τράπεζας με το κοινό σε χρυσές λίρες.

Πηγή: Το Βήμα - Δευτέρα, 31 Ιανουαρίου 2011
.................................................. ..................................................

Στις 28/8/2003 Σημίτης και Γκαργκάνας πούλησαν 20 τόνους χρυσού, για να επενδύσουν τα χρήματα που πήραν «σε ασφαλείς τοποθετήσεις με αποδόσεις 2% – 4% (όπως π.χ. ομόλογα ευρωπαϊκών κυβερνήσεων) έναντι της σχεδόν μηδενικής απόδοσης των τοποθετήσεων σε χρυσό», όπως έλεγε χαρακτηριστικά εκείνη η ανακοίνωση.
Ο χρήστης celhel5010 δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 15-01-13, 23:49   #3
STEL2
Εθισμένος
 
Το avatar του χρήστη STEL2
 
Εγγραφή: 30-09-2006
Περιοχή: Χανιά / Κρήτη
Ηλικία: 59
Μηνύματα: 6.038
Δηλ. το Ελληνικό χρυσάφι, στιχοίζει περι τα 600 εκατομμύρια
Φανταστήτε για τα δις που μας λένε κάθε μέρα, τι σποροστράγαλα εχουν οι χώρες σε χρυσό...
Ο χρήστης STEL2 δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 16-01-13, 00:03   #4
celhel5010
Καθημερινός Θαμώνας
 
Εγγραφή: 11-01-2011
Μηνύματα: 1.135
Έχει πολύ ... ζουμί το θέμα που άνοιξες ....
Ο χρήστης celhel5010 δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 16-01-13, 17:16   #5
celhel5010
Καθημερινός Θαμώνας
 
Εγγραφή: 11-01-2011
Μηνύματα: 1.135
ΧΡΥΣΟΣ ΚΑΙ ΝΟΜΙΣΜΑΤΑ:


Η επιστροφή στον κανόνα του χρυσού φαίνεται να είναι μία από τις λύσεις για την καταπολέμηση των μανιοκαταθλιπτικών αγορών, της υπερχρέωσης, των κρίσεων, του υπερπληθωρισμού και της δικτατορίας των τραπεζώνκυρίως όμως, για τη διατήρηση της παγκόσμιας ειρήνης .
…................................................. ..............


«Με εξαίρεση εκείνες τις εποχές, στις οποίες ίσχυε ο κανόνας του χρυσού, έχουν χρησιμοποιήσει πρακτικά όλες οι κυβερνήσεις στην Ιστορία το αποκλειστικό δικαίωμα τους να εκδίδουν χρήματα, για να λεηλατήσουν και να εξαπατήσουν τους Πολίτες-υπηκόους τους» (F.A. von Hayek).


«Χωρίς την ύπαρξη του κανόνα του χρυσού, δεν υπάρχει καμία δυνατότητα προστασίας των αποταμιεύσεων από τον περιορισμό της αγοραστικής τους αξίας, σαν αποτέλεσμα του υπερπληθωρισμού» (A.Greenspan – το 1966, πριν ακόμη γίνει μέλος της άρχουσας τάξης).


«Ο χρυσός είναι χρήμα και τίποτα άλλο….Ο χρυσός είναι το πραγματικά μοναδικό χρήμα» (J.P. Morgan).


«Η Utah είναι η πρώτη Πολιτεία των Η.Π.Α., η οποία αναγνώρισε πρόσφατα τόσο τα χρυσά, όσο και τα ασημένια νομίσματα, σαν επίσημα μέσα συναλλαγών – αρκετές άλλες ομοσπονδιακές Πολιτείες έχουν ήδη ανακοινώσει ότι θα ακολουθήσουν το παράδειγμα της.
Μήπως θα έπρεπε να τις μιμηθεί και η Ελλάδα; Μπορεί κανείς να ισχυρισθεί τεκμηριωμένα ότι, η κατάσταση δεν θα γίνει αισθητά χειρότερη, εάν δεν συμβεί κάτι ριζικά διαφορετικό;».


Κατά τη διάρκεια της Ιστορίας όλοι σχεδόν οι ηγεμόνες προσπαθούσαν, ξανά και ξανά, να προωθήσουν στους υπηκόους τους άχρηστα χαρτονομίσματα, αντί πραγματικών χρημάτων. Το γεγονός αυτό κατέληγε πάντοτε σε καταστροφικές αποτυχίες, αφού η συγκεκριμένη «τακτική» των κυβερνώντων προκαλούσε σταθερά υπερπληθωρισμό - ο οποίος οδηγούσε στη φτώχεια, στην παρακμή, στις κοινωνικές εξεγέρσεις και στους πολέμους.


Με βάση τις εμπειρίες αυτές οι περισσότεροι ηγεμόνες κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι, τόσο η διαρκής ασφάλεια των αποταμιεύσεων (η προστασία της αγοραστικής αξίας τους δηλαδή), όσο και η ειρήνη, ήταν τότε μόνο δυνατόν να υπάρξουν, εφόσον τα χαρτονομίσματα αντιπροσώπευαν πραγματικές αξίες - απλούστερα, εάν απέναντι σε ένα χαρτονόμισμα ή σε κάποιο άχρηστο μεταλλικό κέρμα, υπήρχε κάποια δεδομένη αξία.
Έτσι λοιπόν υιοθετήθηκε ο κανόνας του χρυσού, σύμφωνα με τον οποίο κάθε χώρα μπορούσε να εκδώσει τόσα χρήματα (χαρτονομίσματα και κέρματα), όσο χρυσό διατηρούσε στα θησαυροφυλάκια της – με μία ορισμένη «ισοτιμία ανταλλαγής»


Μέχρι τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο και συγκεκριμένα από το 1800 έως το 1914, μία από τις πιο «οικονομικά σταθερές» εποχές της Ιστορίας, όλα τα σημαντικά νομίσματα παγκοσμίως ήταν συνδεδεμένα με το χρυσό. Επειδή δε η ποσότητα του χρυσού ήταν περιορισμένη, δεν μπορούσαν να εκδοθούν περισσότερα χρήματα - οπότε δεν ήταν δυνατόν να δημιουργηθούν οι υπερβολές (φούσκες), οι οποίες χαρακτηρίζουν τη σύγχρονη εποχή (οφείλονται προφανώς στην αλόγιστη πιστωτική επέκταση, μέσα από τη δημιουργία χρημάτων από το πουθενά, την οποία προκαλεί/προωθεί σκόπιμα το αχόρταγο και ανεξέλεγκτο πλέον τραπεζικό σύστημα).
Όλες οι χώρες λοιπόν ήταν υποχρεωμένες να διαχειρίζονται με σύνεση τα οικονομικά τους, να διατηρούν ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς δηλαδή, ενώ τόσο οι τράπεζες, όσο και το χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο εν γένει, ήταν αδύνατον να κερδοσκοπήσουν εις βάρος των υπολοίπων «συντελεστών παραγωγής» – πόσο μάλλον των ίδιων των κρατών και κατΆ επέκταση των φορολογουμένων Πολιτών τους, όπως δυστυχώς συμβαίνει σήμερα, σε μία έκταση άνευ προηγουμένου.


Περαιτέρω, το «ευγενές μέταλλο» διαχωρίστηκε από τα χρήματα, έπαψε δηλαδή να ισχύει ο κανόνας του χρυσού, το 1914 – επειδή ο εξοπλισμός για τη διεξαγωγή του πρώτου παγκοσμίου πολέμου απαιτούσε τεράστιες ποσότητες χρημάτων, για τις οποίες δεν υπήρχαν τα ανάλογα αποθέματα χρυσού. Εάν λοιπόν είχε διατηρήσει κανείς τον κανόνα, είναι προφανές ότι δεν θα μπορούσε να διεξαχθεί ο πρώτος παγκόσμιος πόλεμος - για τη χρηματοδότηση του οποίου, ειδικά η Fed (η οποία ιδρύθηκε το 1913), εκτύπωσε κατά πολύ περισσότερα χαρτονομίσματα, από όσα «δικαιούταν», πλημμυρίζοντας στην κυριολεξία τις αγορές.


Όπως συνέβη και πρόσφατα, έτσι και τότε (η υπερπαραγωγή άχρηστου χρήματος συνέχισε δυστυχώς μετά το τέλος του 1ου παγκοσμίου πολέμου), οι τράπεζες είχαν στη διάθεση τους υπερβολικά μεγάλες ποσότητες χρήματος από τις κεντρικές τους – χρήματα που προωθούσαν στους πελάτες τους με τη μορφή φθηνών (χαμηλού επιτοκίου) πιστώσεων. Οι πελάτες τους αυτοί με τη σειρά τους επένδυαν τα «άχρηστα» χαρτονομίσματα στις χρηματαγορές - με στόχο την αποκόμιση γρήγορων κερδών, τα οποία δεν μπορούσε να τους προσφέρει η πραγματική οικονομία.


Επειδή τώρα είχε καταργηθεί ο κανόνας του χρυσού, οι ποσότητες του χωρίς αντίκρισμα χρήματος συνέχισαν να αυξάνονται – ενώ κάθε χώρα είχε εντελώς διαφορετικούς κανόνες «εκτύπωσης», ανάλογους με τις δικές της ανάγκες. ΚατΆ επέκταση, οι τιμές των μετοχών αυξάνονταν, τα ακίνητα ακολουθούσαν ανοδική πορεία και τα δάνεια εκτοξεύθηκαν στα ύψη - παρασύροντας ξανά όλες τις «αξίες» (μετοχές, εμπορεύματα κλπ.) σε μία παράλογα ανοδική τροχιά.


Έτσι λοιπόν, στα τέλη της δεκαετίας του 1920, η αγορά μετοχών των Η.Π.Α. ήταν τόσο υπερβολικά αποτιμημένη που ήταν αδύνατον να αποφευχθεί το «σπάσιμο της φούσκας» - συνέβη τη γνωστή «μαύρη Πέμπτη», στις 24. Οκτωβρίου του 1929.
Εκατομμύρια Αμερικανοί έχασαν σε μία ημέρα όλα τους τα υπάρχοντα, ενώ τα αποτελέσματα του κραχ για ολόκληρο τον κόσμο ήταν καταστροφικά.
Ακολούθησε φτώχεια, δυστυχία, πείνα και κοινωνικές αναταραχές, οι οποίες κατέληξαν στη Μεγάλη Ύφεση και στο φασισμό – όπου κυρίως ο Χίτλερ στη Γερμανία, αλλά και ο Μουσολίνι στην Ιταλία ή ο Φράνκο στην Ισπανία, θέλησαν να οδηγήσουν την Ευρώπη στην έξοδο απο την κρίση....
Ο τελικός προορισμός ήταν ο δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος, ο οποίος καταδίκασε εκατομμύρια ανθρώπους στο θάνατο - χρηματοδοτούμενος ξανά από τις ίδιες τράπεζες, οι οποίες είχαν προκαλέσει την καταστροφική χρηματοπιστωτική φούσκα, είχαν διευκολύνει το φασισμό και ήταν υπεύθυνες για όλα τα δεινά της μετέπειτα εποχής.


Μετά το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο επικράτησε η σύνεση στον πλανήτη, η οποία είχε σαν αποτέλεσμα τη θέσπιση του κανόνα του χρυσού στο Bretton Woods των Η.Π.Α. – όπου όλα τα νομίσματα είχαν αντίκρισμα σε δολάρια και τα δολάρια σε χρυσό. Ακολούθησαν δεκαετίες ανάπτυξης και προόδου στη Δύση, οι οποίες όμως ουσιαστικά έφθασαν στο ζενίθ τους τη δεκαετία του 1970 – όπου καταργήθηκε ξανά ο κανόνας του χρυσού, λόγω των τεράστιων χρηματικών αναγκών των Η.Π.Α., οι οποίες δυστυχώς «επέλεξαν», ερήμην των Πολιτών τους, τη διεξαγωγή νέων πολέμων.


Έκτοτε, αργά αλλά σταθερά, οι τράπεζες άρχισαν να εκτυπώνουν ακόμη μία φορά χρήματα χωρίς αντίκρισμα, συνεχίζοντας τη λεηλασία των υπολοίπων συντελεστών παραγωγής – με αποτέλεσμα να χρεώνονται συνεχώς όλα τα κράτη, με αφετηρία το 1980, να εμφανιστούν ξανά οι κρίσεις, να γίνονται όλο και πιο μεγάλες, όλο και πιο συχνές, όλο και πιο «μανιοκαταθλιπτικές».
Μία συνεχώς μικρότερη περίοδος ανάπτυξης εντάσεως ανεργίας, ακολουθείται έκτοτε από μία διαρκώς μεγαλύτερη περίοδο ύφεσης, με αποτελέσματα που δεν είναι καθόλου δύσκολο να προβλεφθούν.


Όπως αναφέραμε ήδη, η κατάργηση του κανόνα του χρυσού οδηγεί αξιωματικά στην υπερχρέωση, αφού τα κράτη (αλλά και οι ιδιώτες) παύουν να διαχειρίζονται συνετά τα οικονομικά τους - εξοφλώντας τις συνεχώς αυξανόμενες υποχρεώσεις τους με φρεσκοτυπωμένα χρήματα χωρίς αντίκρισμα (οι ιδιώτες με δάνεια και «υποσχετικές πληρωμών»).

Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη celhel5010 : 16-01-13 στις 19:35.
Ο χρήστης celhel5010 δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Απάντηση στο θέμα

Ταμπέλες (tags)
χρυσός


Συνδεδεμένοι χρήστες που διαβάζουν αυτό το θέμα: 1 (0 μέλη και 1 επισκέπτες)
 
Εργαλεία Θεμάτων
Τρόποι εμφάνισης

Που θέλετε να σας πάμε;


Όλες οι ώρες είναι GMT +3. Η ώρα τώρα είναι 11:44.


Copyright ©2011, 124sold.gr Online Auctions - Copyright ©2000 - 2009 Jelsoft Enterprises Limited - Forum by vBulletin Version 3.8.2
Απαγορεύεται η ολική ή μερική αναπαραγωγή της σελίδας και/ή των περιεχομένων της χωρίς την σαφή αναφορά του 124sold.gr ως πηγή.