124sold.gr
     Αρχική
         Forum
          Είσοδος

124sold.gr forum > Ειδικά Θέματα > Επιστήμες > Ιστορία & Φιλοσοφία Ταχυδρόμοι, ταχυδρομεία και ταχυδρομικές υπηρεσίες

Ιστορία & Φιλοσοφία Συζητήσεις σχετικά με ιστορικά και φιλοσοφικά ζητήματα.

Απάντηση στο θέμα
 
Εργαλεία Θεμάτων Τρόποι εμφάνισης
Παλιά 15-06-09, 21:03   #1
sac
Guest
 
Εγγραφή: 26-11-2006
Μηνύματα: 156
Ταχυδρόμοι, ταχυδρομεία και ταχυδρομικές υπηρεσίες

Με αφορμή κάποια συζήτηση σε διπλανό θέμα, θα μου επιτρέψετε να σημειώσω μερικά ιστορικά για ταχυδρομεία και ταχυδρόμους.

Η πρωταρχική ανάγκη που οδήγησε τα διάφορα κράτη να δημιουργήσουν ταχυδρομικές υπηρεσίες ήταν η διαβίβαση της κρατικής αλληλογραφίας και η υποστήριξη της γραφειοκρατείας. Η διαβίβαση δηλαδή εντολών και αναφορών από το κέντρο προς την περιφέρεια και αντίστροφα. Η διακίνηση της ιδιωτικής αλληλογραφίας ήρθε πολύ αργότερα (και ο φιλοτελισμός ακόμα πιο μετά).

Όλοι μας, λίγο-πολύ, θυμόμαστε τον Φειδιππίδη, από τον οποίο προέρχεται και η λέξη "ταχυδρόμος" και οι παράγωγες "ταχυδρομείο" κλπ. Παρενθετικά, το όνομα Φειδιππίδης μπορεί να αποδοθεί "αυτός που κάνει οικονομία στα άλογα". Προτιμούσε να πηγαίνει τρέχοντας και... έκανε οικονομία στα άλογα....

Θυμόμαστε ότι ο Φειδιππίδης είχε σταλεί από την Αθήνα στη Σπάρτη για να ζητήσει βοήθεια πριν από τη μάχη στον Μαραθώνα. Αυτή ήταν μια κρατική αποστολή που εξυπηρετούσε την ανάγκη της Αθήνας να διαβιβάσει "επίσημα" ένα "έγγραφο" στη Σπάρτη (και να φέρει και την απάντηση). Οι Σπαρτιάτες προφασίστηκαν κάποιους θρησκευτικούς λόγους και έφτασαν καθυστερημένα (την επόμενη ημέρα της μάχης).

Η επόμενη "διάσημη" αποστολή του Φειδιππίδη ήταν να επιστρέψει στην Αθήνα από τον Μαραθώνα και να ενημερώσει για το αποτέλεσμα της μάχης. Προφανώς ο σκοπός του "Μαραθωνείου δρόμου" του δεν ήταν να ενημερώσει τα "δημοσιογραφικά παράθυρα" της εποχής, αλλά πολύ πιο γραφειοκρατικός.
Γνωρίζουμε ότι αμέσως μόλις ο Περσικός στρατός εγκατέλειψε τον Μαραθώνα, ο Μιλτιάδης συγκέντρωσε τους Αθηναίους οπλίτες και τους οδήγησε "τροχάδην" στον Πειραιά. Ήταν λογικό οι στρατηγοί των Περσών Δάτης και Αρταφέρνης να σκεφτούν ότι όλος ο Αθηναϊκός στρατός είχε παραταχτεί στον Μαραθώνα να τους αντιμετωπίσει και έτσι είχαν μια δεύτερη ευκαιρία, να αποβιβαστούν στο Φάληρο και να επιτεθούν σε μια ανυπεράσπιστη πόλη.

Οι Αθηναίοι, λοιπόν, μετά από τη σκληρή μάχη που έδωσαν, έτρεξαν (κυριολεκτικά) στον Πειραιά, γυάλισαν τα όπλα τους και φρόντισαν την εμφάνισή τους (ώστε να δείχνουν στρατός και όχι "μπουλούκι") και παρατάχτηκαν "με τάξη" στην Καστέλλα. Ο Περσικός στόλος, που έπρεπε να πλεύσει γύρω από το Σούνιο για να φτάσει στο Φάληρο, μόλις είδε τις ασπίδες παραταγμένες και γυαλισμένες, θεώρησε ότι η Αθήνα δεν είναι ανυπεράσπιστη και.. έφυγε (έστω και αν οι Αθηναίοι οπλίτες με το ζόρι στέκονταν στα πόδια ή και στήριζαν ο ένας τον άλλον για να μην καταρρεύσουν).

Αυτή η παράγραφος αποτελεί υπόθεση δική μου, γιατί δεν υπάρχουν σχετικά ιστορικά στοιχεία. Η "αναφορά" του Μιλτιάδη στις αρχές της πόλης (μέσω του ταχυδρόμου Φειδιππίδη) "έχουμε νικήσει" (νενικήκαμεν) πιθανότατα ξεκινούσε την εφαρμογή των σχεδίων που είχαν επεξεργαστεί νωρίτερα. Ο στρατός που έτρεχε προς το Φάληρο είχε ανάγκη από νερό και φαγητό. Λογικά θα είχαν πετάξει ακόμα και τα φυλαχτά τους, για να μην τους βαραίνουν σε αυτή τη διαδρομή. Επομένως, ένα σωρό εφόδια που είχαν αφεθεί τον Μαραθώνα έπρεπε να μαζευτούν. Έπρεπε επίσης να υπάρξει φροντίδα για τους τραυματίες, αλλά και τους νεκρούς της μάχης. Οι στρατηγοί των Αθηναίων που δεν φρότισαν τους νεκρούς στη ναυμαχία των Αργινουσών, μερικά χρόνια αργότερα, καταδικάστηκαν σε θάνατο και εκτελέστηκαν. Αφού ο Μιλτιάδης έπρεπε να φύγει γρήγορα από τον Μαραθώνα, έπρεπε να φροντίσει για τους νεκρούς με κάποιον τρόπο, αλλιώς θα αντιμετώπιζε σοβαρές κατηγορίες.

Εκτός από τον Φειδιππίδη, θυμόμαστε και τα "ιερά πλοία" των Αθηναίων, την Πάραλο και την Σαλαμινία. Εκτός από τη συμμετοχή τους σε ιεροτελεστίες, εκτελούσαν και ταχυδρομικές υπηρεσίες. Χάρη στην ποιότητα κατασκευής τους και στην ικανότητα των πληρωμάτων τους μπορούσαν να κυκλοφορούν ελεύθερα στο Αιγαίο. Η υπηρεσία σε αυτά τα πλοία είχε καλό μισθό και υψηλή κοινωνική αποδοχή. Με τα σημερινά δεδομένα, κάτι σαν το Διπλωματικό Σώμα. Αν συναντούσαν εχθρικό πλοίο (ή στόλο ολόκληρο) "πάταγαν γκάζι" και τίποτα εκείνη την εποχή δεν μπορούσε να τα κυνηγήσει. Έτσι η Αθηναίοι μπορούσαν να στέλνουν την κρατική αλληλογραφία τους ουσιαστικά χωρίς κανένα κίνδυνο.

Είναι χαρακτηριστική και η περίπτωση της "αποστασίας" των Μυτιληναίων. Οι Αθηναίοι, εκνευρισμένοι από την ανταρσία τους (όπως την εξέλαβαν), έστειλαν εντολή (με πλοίο) να καταστραφεί η πόλη και να εκτελεστούν οι κάτοικοί της. Αμέσως μετά, όμως, κατάλαβαν το λάθος τους και έστειλαν δεύτερο πλοίο, με δύο πληρώματα που εναλλάσονταν στα κουπιά, να ακυρώσει την προηγούμενη εντολή. Ευτυχώς (για την ιστορία της Ελλάδας) το δεύτερο πλοίο πρόλαβε το πρώτο μέσα στο λιμάνι της Μυτιλήνης και η πρώτη εντολή ακυρώθηκε πριν παραδοθεί...

Από τα παραπάνω είναι προφανές γιατί ο Καποδίστριας δημιούργησε "Ελληνικά Ταχυδρομεία" ήδη από το 1828. Δεν είχε στον νου του την ανάγκη την Ελλήνων να ανταλλάσουν πασχαλινές κάρτες, αλλά πολύ πιο ουσιαστικές ανάγκες. Η αποστολή πασχαλινών καρτών είναι μια πολύ ευχάριστη συνήθεια, αλλά "ανακαλύφθηκε" πολλούς αιώνες μετά την ίδρυση ταχυδρομικών υπηρεσιών. Μόνο τους τελευταίους αιώνες τα ταχυδρομεία διακινούν ΚΑΙ ιδιωτική αλληλογραφία, όπως σημειώνει και κάποιος φίλος.

Αρχική Δημοσίευση από
Αρχική Δημοσίευση από chrysos
Όσο για την αναφορά 1828 πράγματι και εγώ έχω την απορία αλλά εξηγείτε, το πρώτο ελληνικό γραμματόσημο κυκλοφόρησε 1861 σε προγενέστερη εποχή στέλνανε γράμματα με τον εξής τρόπο.
Μέχρι το 18ο αιώνα η αποστολή γραμμάτων από τη μία χώρα στην άλλη ή μεταξύ δύο πόλεων της ίδιας χώρας ήταν πράγμα πολύ δύσκολο να γίνει. Κι αυτό ακριβώς γιατί, για να σταλεί μια επιστολή, έπρεπε να τη σφραγίσουν με βουλοκέρι, να περάσει από πολλές διαδικασίες και τελικά να στοιχίζει η όλη υπόθεση στον αποστολέα ένα αρκετά σεβαστό ποσό. Αυτή η κατάσταση είχε σαν αποτέλεσμα να μη στέλνει ο κόσμος γράμματα παρά σε εξαιρετικές μόνο περιπτώσεις.
Το 1653 πρώτος ο Γάλλος Φρ. Βαλαγέ επινόησε το γραμματόσημο και το έβαλε σε εφαρμογή πρώτα στη Γαλλία. Το γραμματόσημο είναι ένα μικρό ορθογώνιο χρωματιστό οδοντωτό χαρτάκι που κολλάμε στα γράμματα, για να πάνε στον προορισμό τους. Επάνω στο καθένα απ' αυτά γράφεται η τιμή του, που συμβολίζει τα έξοδα που απαιτούνται για να φτάσει το γράμμα στον προορισμό του. Η τιμή αυτή λέγεται τέλος (τέλος γραμματοσήμων). Με την εφεύρεση αυτή του Βαλαγέ η όλη διαδικασία της αποστολής ενός γράμματος απλουστεύτηκε κατά πολύ, έτσι ώστε όλο και περισσότερος κόσμος να στέλνει γράμματα, αφού το κόστος της αποστολής τους έγινε πολύ φθηνό.
Αυτό όμως είχε σαν συνέπεια το γραμματόσημο να γίνει ένας σεβαστός πόρος χρημάτων για κάθε κράτος που ανήκει στην Παγκόσμια Ταχυδρομική Ένωση (U.P.U.). Η ένωση αυτή ιδρύθηκε το 1874 και μετέχει σ' αυτήν και η Ελλάδα και όλες οι άλλες χώρες που μιμήθηκαν το παράδειγμα της Γαλλίας.
Το γραμματόσημο όμως για να πάρει τη σημερινή του μορφή άργησε πολύ. Το 1837 ο Άγγλος Ρόουλαντ Χιλλ προτείνει στο αγγλικό κοινοβούλιο να καταργηθούν οι διάφορες τιμές του και να χρεώνεται μέσα στην Αγγλία μία πένα. Η πρότασή του θεωρήθηκε ριζοσπαστική και έτσι δεν έγινε δεκτή. Εκείνος όμως επέμενε και τελικά πέρασε το 1840 η πρότασή του.
Την 1 Μαΐου του 1840 τυπώνεται το πρώτο γραμματόσημο στον κόσμο, το περίφημο μαύρο της μιας πένας που είχε την εικόνα της βασίλισσας Βικτωρίας και την επιγραφή "ταχυδρομικό τέλος μιας πένας" (Ρostage one penny).
Πρέπει εδώ να τονιστεί ότι τα κέρδη στο Δημόσιο Ταμείο δε μεγάλωσαν αμέσως. Μάλιστα, ενώ το 1838 το Δημόσιο Ταμείο είχε 1.600.000 λίρες, το 1840 και μετά την έκδοση του γραμματοσήμου έπεσε στις 500.000 λίρες. Έπρεπε να περάσουν 35 ολόκληρα χρόνια, για να φθάσουν τα χρήματα του ταμείου στις τιμές του 1838. Αλλά από κει και πέρα τα έσοδα άρχισαν να κάνουν γιγαντιαία άλματα προς τα εμπρός.
Από αυτό το σημείο και μετά άρχισαν οι χώρες, η μία μετά την άλλη, να βγάζουν γραμματόσημα. Πρώτη η Ελβετία που ήταν τότε χωρισμένη σε καντόνια. Και πρώτα απ' αυτά τα καντόνια της Ζυρίχης και της Γενεύης το 1843 και αμέσως μετά ακολούθησε η Βραζιλία. Μετά απ' αυτά ακολούθησαν το καντόνιο της Βασιλείας (1845), η Φιλανδία (1845), οι Η.Π.Α (1847), η Γαλλία, το Βέλγιο, η Βαυαρία (1849) και πολύ αργότερα η Ελλάδα (1861).
Ο χρήστης sac δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Απάντηση στο θέμα

Ταμπέλες (tags)
ταχυδρομεία


Συνδεδεμένοι χρήστες που διαβάζουν αυτό το θέμα: 1 (0 μέλη και 1 επισκέπτες)
 
Εργαλεία Θεμάτων
Τρόποι εμφάνισης

Που θέλετε να σας πάμε;


Όλες οι ώρες είναι GMT +3. Η ώρα τώρα είναι 16:52.


Copyright ©2011, 124sold.gr Online Auctions - Copyright ©2000 - 2009 Jelsoft Enterprises Limited - Forum by vBulletin Version 3.8.2
Απαγορεύεται η ολική ή μερική αναπαραγωγή της σελίδας και/ή των περιεχομένων της χωρίς την σαφή αναφορά του 124sold.gr ως πηγή.