Εμφάνιση ενός μόνο μηνύματος
Παλιά 01-09-10, 08:18   #10
Vinyl Break
Μόνιμος Θαμώνας
 
Το avatar του χρήστη Vinyl Break
 
Εγγραφή: 01-10-2006
Ηλικία: 57
Μηνύματα: 3.390
Έλα Να Δεις - Ελεμ Κλίμοφ



Οι πόρτες κλείνουν. Πίσω τους βρίσκονται εγκλωβισμένοι 149 άνθρωποι από τους οποίους 75 παιδιά. Κλειδωμένοι από τις ομάδες τιμωρίας των ναζιστών οι οποίοι είχαν εισβάλει στη Σοβιετική Ένωση, καίγονται ζωντανοί. Στις 22 Μαρτίου 1943, το οι κάτοικοι του χωριού Κατίν στη Λευκορωσία, πέφτουν θύματα της ναζιστικής θηριωδίας, αλλά δεν είναι οι μόνοι. Την ίδια μοίρα με το Κατίν είχαν 618 χωριά της περιοχής, από τα οποία τα 185 χάθηκαν οριστικά από το χάρτη. Το 1985 ο Έλεμ Κλίμοφ (1933-2003)με αφορμή το τραγικό αυτό γεγονός, γύρισε την ταινία «Έλα να δεις», μια συγκλονιστική καταγραφή μέσα από τα μάτια ενός 12χρονου παιδιού.
Η ελεγεία της φρίκης

Μην σας εκπλήσσει η αντιφατικότητα των λέξεων. Ο Κλίμοφ βαδίζοντας στα βήματα της μεγάλης σοβιετικής κινηματογραφικής σχολής, συνδυάζει την ποίηση με το ρεαλισμό σε μια ταινία που αγγίζει τα όρια του αριστουργήματος.
Ο σκηνοθέτης παίρνει αφορμή από τα αληθινά γεγονότα για να δημιουργήσει, μέσα από την αρτιότητα των εικόνων του, μια εξαιρετική αντιναζιστική ταινία, ένα συγκλονιστικό αντιπολεμικό δράμα.
Η κάμερα ακολουθεί τον Φλόρια, ένα 12χρονο αγόρι που θέλει να πολεμήσει τους ναζί. Κατατάσσεται σε μια αντάρτικη ομάδα αλλά όταν ξεκινούν για αποστολή δεν τον παίρνουν μαζί τους για να μην κινδυνεύσει. Στο δάσος συναντά την Γκλάσα, μια όμορφη έφηβη και ξεκινούν μαζί για το χωριό του. Θαυμάσιες εικόνες, η Γκλάσα να χορεύει χαριτωμένα, ένας ερωδιός να περιφέρεται ανάμεσά τους, η ομορφιά λίγο πριν αντικρίσουμε την φρίκη. Και έρχεται γρήγορα η φρίκη, καλπάζοντας, το χωριό του Φλόρια έχει καταστραφεί, η οικογένειά του δολοφονήθηκε. Τα δυο παιδιά φεύγουν, βρίσκουν τους φυγάδες ενός χωριού να κρύβονται από τους ναζί. Έχουν φτιάξει ένα ομοίωμα του Χίτλερ και όταν κάποιος λέει: «Να το γεμίσουμε ακαθαρσίες», κάποιος άλλος του απαντά: «Δεν έχουμε. Είμαστε φτωχοί». Πεινούν και ο Φλόρια φεύγει μαζί με δύο συντρόφους του να βρουν τροφή. Εκείνοι θα σκοτωθούν, ο νεαρός θα μείνει μόνος και θα βρεθεί πρόσωπο με πρόσωπο με τη ναζιστική θηριωδία. Θα δει τους κατοίκους ενός χωριού να στοιβάζονται σε μια αποθήκη και να καίγονται ζωντανοί. Η παιδική αθωότητα του αγοριού αφανίζονται μέσα σε μερικές μέρες. Ακόμη και τα χαρακτηριστικά του άλλαξαν. Γέμισε ρυτίδες, τα μαλλιά του άσπρισαν, το βλέμμα του έχασε τον ενθουσιασμό που είχε όταν ξεκίνησε να γίνει στρατιώτης.
«Είστε ένα έθνος που δε δικαιούται να υπάρχει. Μεταδίδετε την ασθένεια του κομουνισμού. Εμείς αναλάβαμε να σας αφανίσουμε. Κι αν δεν το καταφέρουμε σήμερα, θα το καταφέρουμε αύριο». Τα ανατριχιαστικά λόγια του φανατισμένου ναζιστή σταματούν από τους πυροβολισμούς της εκδίκησης. Ο Φλόρια παίρνει το όπλο του και πυροβολεί για πρώτη φορά. Πυροβολεί το πορτρέτο του Χίτλερ, πολλές φορές, με λύσσα.
Εν πρώτοις, το «Έλα να δεις» είναι ένα εικαστικό επίτευγμα. Η ποίηση των εικόνων του Κλίμοφ, η ιμπρεσιονιστική αισθητική τους σχεδόν υπνωτίζουν το θεατή. Κι όταν η ποίηση αρχίζει να παραχωρεί τη θέση της στο ρεαλισμό, διατηρώντας όμως την ιμπρεσιονιστική προσέγγιση, ο θεατής αισθάνεται να δονείται εσωτερικά. Είναι η φρίκη και ο θυμός που έρχονται να δικαιώσουν τις εικόνες ενός σκηνοθέτη που προσέφερε ένα αριστούργημα στον παγκόσμιο κινηματογράφο.
Τελειώνοντας παραθέτω μία δήλωση του Σον Πεν (παρεμπιπτόντως είναι καταπληκτική η ερμηνεία του στο «Μιλκ»): «Πριν από μερικά χρόνια μου τηλεφώνησε ο πατέρας μου και μου είπε να αφήσω ό,τι κι αν έκανα και να πάω στο Πανεπιστήμιο του Λος Άντζελες. Κάποιο τμήμα είχε προγραμματίσει προβολή μια ρωσικής ταινίας, ενός σκηνοθέτη ονόματι Κλίμοφ και δεν έπρεπε να τη χάσω. Βετεράνος σε πάνω από 36 αποστολές στο Βερολίνο κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, ο πατέρας μου ποτέ δεν υπήρξε ένθερμος θαυμαστής των ταινιών που αναφέρονται στον πόλεμο αντιλαμβανόμενος είτε τις ανακρίβειες, είτε την τάση της ρομαντικής θέασης των μαχών. Αυτή η ταινία ήταν το ‘Έλα να δεις’, μια εξαιρετική αντιπολεμική ταινία. Χαίρομαι που έφτασα ως εκεί, εκείνη την ημέρα γιατί αυτό που είδα θα μείνει χαραγμένο μέσα μου για πλάνα. Είναι ένα αριστούργημα, όχι μόνο για τον κινηματογράφο αλλά και για όλη την ανθρωπότητα».
Έχει δίκιο ο Σον Πεν, πιστέψτε με.
Η ΕΠΟΧΗ 25 Ιανουαρίου 2009
Ο χρήστης Vinyl Break δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση