PDA

Επιστροφή στο Forum : Λαζαρετο


LO.Coins
01-03-13, 03:46
Η λέξη Λαζαρέτο αποτελεί εξελληνισμένη μορφή της ιταλικής λέξης lazaretto,αν και η προέλευση της λέξης έχει αμφιλεγόμενες ερμηνείες και υπάρχουν 2-3 βασικές εκδοχές για την προέλευσή της.
Σύμφωνα με μια απο αυτές εκδοχές, η λέξη lazaretto προέρχεται από το όνομα του πρώτου λοιμοκαθαρτηρίου της Santa Maria di Nazareth, το οποίο ίδρυσε η Γαληνοτάτη Βενετία το 1423 για τον φόβο μετάδοσης της πανωλης, λειτουργουσε δε παράλληλα και σαν χωρος ¨καραντινας¨για τα πληρωματα των πλοιων που εφταναν στο λιμάνι της πολης.
Το νησί Santa Maria di Nazareth μετονομάστηκε με ειδικά ψηφίσματα σε Nazarettum και από την παραφθορά της λέξης Nazarettum προήλθε η λέξη lazzaretto που ενω αρχικά σημαινε λοιμοκαθαρτηριο, απο τον 19ο αι. και μετά ταυτίστηκε με την έννοια του λεπροκομείου.
Λαζαρετο ηταν με μια λεξη η ονομασια τριων αποικιών λεπρών στην Κολομβία, των Agua de Dios,Cano de Lord,Contratacion.
Μια άλλη,η πιθανότερη ισως εκδοχή της λέξης λαζαρέτο, ως χωρος διαμονης λεπρών, φαίνεται να προέρχεται από τον ΆγιοΛάζαρο
Δεν πρόκειται για τον αναστημένο στο Κατά Ιωάννη Ευαγγέλιο Λάζαρο,αλλά για τον γεμάτο πληγές ζητιάνο που αναφέρεται στο Κατά Λουκά Ευαγγέλιο.
Από τον 7ο αιώνα ο χώρος απομόνωσης των λεπρών στη Ρώμη έφερε το όνομα του Αγίου Λαζάρου , ο οποίος ορίστηκε από τη Ρωμαιοκαθολική εκκλησία ως ο προστάτης των λεπρών, των λεπροκομείων και των νοσοκομείων λοιμωδών νοσημάτων,ας σημειωθει δε,οτι την ίδια περίοδο οι λεπροί στο Βυζάντιο ονομάζονταν Λάζαροι.
Ισως απ΄την άλλη εχει να κάνει με το Τάγμα Ιπποτών του Αγιου Λαζαρου της Ιερουσαλήμ, (Ordo Militaris et Hospitalis Sancti Lazari Hierosolymitani), το οποίο ιδρύθηκε το 1098 απο τους Σταυροφόρους για την περιθαλψη λεπρών σταυροφόρων. Λογω του μεγάλου αριθμου λεπρων στρατιωτων, μέσα σε λιγα χρονια ιδρυθηκαν σε διάφορες περιοχές των Αγίων Τοπων λεπροκομεια που ηταν το καθένα γνωστό ως το «Σπιτι του Λαζάρου».
Ετυμολογικά η λέξη έχει Ελληνική προέλευση από το Λέπος=φλούδα, λέπι--> Λεπερός = ο έχων λέπια, φλούδες--> Λεπρός. H λέξη Λέπρα, μεταφέρθηκε διά των λατινικών στα Αγγλικά και στίς άλλες ευρωπαϊκές γλώσσες,Αγγλικά η νόσος λέγεται Leprosy
Η λέπρα είναι γνωστή από την αρχαιότητα, φαίνεται πως εμφανίστηκε αρχικά στην Ινδία και μεταδόθηκε στη συνέχεια στο δυτικό κόσμο. Στην Ευρώπη πιθανόν να μεταδόθηκε από τα ρωμαϊκά στρατεύματα. Εξαιτίας των ενδείξεων που υπήρχαν για τη μεταδοτικότητα της νόσου, καθιερώθηκαν μέτρα απομόνωσης των πασχόντων ήδη από το Μεσαίωνα. Οι πάσχοντες ήταν υποχρεωμένοι να φορούν άσπρα ρούχα και μεγάλα κουδούνια ώστε να ειδοποιούνται για την έλευσή τους οι υγιείς.
«Οἱ λεπροί, ἤδη ἀπὸ τὸν 7ο αἰῶνα στὴν Λομβαρδία καὶ σύμφωνα μὲ τὸ διάταγμα τοῦ Ῥοθαρίου, ἐξορίζονταν ἀμέσως μόλις διαπιστωνόταν ἡ ἀσθένειά τους. Ἔχαναν τὰ δικαιώματά τους, τὴν περιουσία τους καὶ ἐξομοιώνονταν μὲ τοὺς νεκρούς. Ἡ λέπρα, ὅπως ἡ τύφλωση καὶ ἡ τρέλα, θεωροῦνταν σημεῖα ἁμαρτίας. Ἀπὸ τοὺς κανόνες τῆς Γ´ Συνόδου τοῦ Λατερανοῦ προβλεπόταν ὁ περιορισμὸς τῶν λεπρῶν σὲ παρεκκλήσια ἢ σὲ νεκροταφεία. Γίνονταν ὅμως καὶ ἐξαιρέσεις, ὅπως τὸ μερικὸ δικαίωμα στὴν ἐκμετάλλευση τῶν ἀγαθῶν τους ἢ τὸ δικαίωμα νὰ συντάσσουν τὴν διαθήκη τους. Στὴν Ἀγγλία, βάσει τῶν ἀποφάσεων μιᾶς τοπικῆς συνόδου, θὰ τοὺς ἐπιτραπεῖ τὸ 1200, νὰ ἀποδέχονται μιὰ κληρονομιά, ἀλλὰ καὶ νὰ μηνύουν. Ἄν καὶ ἀπαγορεύοταν ἡ διάλυση τοῦ γάμου τους, ἀφοῦ αὐτὸς ὡς μυστήριο δὲν μποροῦσε νὰ λυθεῖ, ἡ κατάστασή τους ταυτίζοταν μὲ τὸν θάνατο, καθὼς ἡ διαδικασία εἰσαγωγῆς τους στὸ λεπροκομεῖο ἀπαιτοῦσε μιὰ ἀκολουθία ἀντίστοιχη μὲ τὴν νεκρώσιμη».
Μετά το τέλος του 17ου αιώνα, η Νορβηγία και Ισλανδία ήταν οι μόνες χώρες της Δυτικής Ευρώπης, όπου η λέπρα ήταν ένα σημαντικό πρόβλημα. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1830, ο αριθμός των λεπρων στη Νορβηγία αυξήθηκε γρήγορα, προκαλώντας αύξηση στην ιατρική έρευνα και η ασθένεια έγινε πολιτικό ζήτημα. Η Νορβηγία διόρισε μια επιτροπή ιατρικής επίβλεψης για τη λέπρα το 1854 και συνέστησε ένα εθνικό μητρώο για τους λεπρούς, το 1856, το πρώτο εθνικό μητρώο ασθενών στον κόσμο. , γεγονός που είχε ως αποτέλεσμα την εντατική έρευνα σχετικά με το αίτιο της λέπρας και τελικά την ανακάλυψη του μικροβίου από το Νορβηγό Hansen.
(Απο τον 19ο αι. Και μετά οι λεπροί ονομάζονταν και Χανσενικοί)

LO.Coins
01-03-13, 03:47
Στην Ελλαδα
Σε πολλές περιοχές της Ελλάδας υπάρχουν νησάκια κυριως, αλλα και περιοχές που ονομάζονται Λαζαρετο, αναφερω ενδεικτικα μερικα απο αυτά. Βρίσκονται τα περισσοτερα σε νησιά ή σε πολεις που ειχαν λιμάνια.
Ιθακη
Τo νησάκι Λαζαρέτο ή του Σωτήρα -με την ομώνυμη εκκλησία- βρίσκεται στο Βαθύ κοντά στη ΝΔ παραλία του λιμανιού. Το εκκλησάκι χτιστηκε το 1668 και το διόροφο κτήριο που επισης υπάρχει εκει, ανακαινίστηκε από τους ¶γγλους το 1817 . Παλιά φιλοξενούσε λοιμοκαθαρτήριο (1836), αργότερα φυλακή καταδίκων (μέχρι το 1912) και σήμερα μη χρησιμοποιούμενο. ΣΆ αυτό φυλακίστηκαν πολλοί αγωνιστές ως ο Γ. Πεταλάς Πέτας ο συνταγματάρχης του αγώνα του 1821, ο Οδυσσέας Ανδρούτσος και άλλοι αντίπαλοι του Βασιλέα Όθωνα και του Γεωργίου του Α.
Λαζαρέτο Κέρκυρας
Η νησίδα Λαζαρέτο (παλαιότερα γνωστή και ως ¶γιος Δημήτριος) είναι ακατοίκητη και βρίσκεται απέναντι από την περιοχή Κοντόκαλι-Γουβιών της Κέρκυρας.
Στη διάρκεια της Ενετικής κτήσης του νησιού, στις αρχές του 16ου αιώνα κατασκευάστηκε ένα μοναστήρι και αργότερα ένα λεπροκομείο.
Το 1798, κατά τη διάρκεια της Γαλλικής κατοχής, τέθηκε υπό την κατοχή του ρωσοτουρκικού στόλου και χρησιμοποιήθηκε ως στρατιωτικό νοσοκομείο. Στη διάρκεια της Βρετανικής κατοχής, το 1814, το λεπροκομείο λειτούργησε ξανά, αφού ανακαινίστηκε. Από την Ένωση των Επτανήσων με την υπόλοιη Ελλάδα το 1864 και μετά το λεπροκομείο χρησιμοποιήθηκε περιστασιακά
Στη διάρκεια του δεύτερου παγκοσμίου πολέμου οι δυνάμεις του ¶ξονα ίδρυσαν στη νησίδα στρατόπεδο συγκέντρωσης για τους αιχμάλωτους της Εθνικής Αντίστασης. Σήμερα σώζονται το διώροφο κτίριο που χρησιμοποιήθηκε ως αρχηγείο των Ιταλικών δυνάμεων, μία μικρή εκκλησία και ο τοίχος όπου εκτελούσαν τους καταδικασθέντες σε θάνατο.

LO.Coins
01-03-13, 03:48
Χιος
Το Λεπροκομείο της Χίου, γνωστό και ως Λωβοκομείο, είναι το μακροβιότερο υγειονομικό ίδρυμα στον ελλαδικό χώρο, αφού ιδρύθηκε από τους Γενουάτες το 1378 και λειτούργησε έως το 1959 με μοναδική περίοδο διακοπής τα έτη 1822 έως 1835 κατά τα οποία το νησί ερήμωσε συνεπεία της Σφαγής.
Το 1881, το Λωβοκομείο καταστράφηκε από τον μεγάλο σεισμό και το 1909 με τη συνδρομή της Λονδινείου Επιτροπής αλλά και πολλών εύπορων Χίων του Λονδίνου και των Παρισίων, με πρωτοστάτες την οικογένεια Λ. Καλβοκορέση, κατασκευάσθηκαν εκ θεμελίων οι υπερσύγχρονες και πολυτελείς για την εποχή εγκαταστάσεις, εντός των οποίων φιλοξενήθηκαν και έτυχαν ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης 250 περίπου Χανσενικοί και προκειται για το 2ο σημαντικοτερο μετα την Σπιναλογκα.
Η ύπαρξη του Λαζαρέττου του Αγ. Γεωργίου στο κεφαλοχώρι της Καλλιμασιάς ήταν αναγκαία, αφού σύμφωνα με τους κώδικες του χωριού καταγράφονται μέσα σε μια 30ετία δύο σοβαρές περιπτώσεις επιδημίας: Η παρουσία ενδημικής λέπρας στη Χίο, είχε σαν αποτελέσμα να παρουσιάζεται πληθώρα λεπρών στο νησι. Νοταριακή πράξη της Καλλιμασιάς του 1760, αναφέρει οτι για την αντιμετώπιση των κρουσμάτων λέπρας «ο δήμος των 21 μαστιχοχωρίων θα αγοράσει, , τον πύργο του Δωρόθεου Πρώϊου στη θέση Πανιά, στο ύψωμα νότια από τον Αγ. Πέτρο των Λουτρών, στα σύνορα Καλλιμασιάς με το Θολοποτάμι.»
Ενδιαφέρον παρουσιάζει δε, οτι απο το 1795 -1849 ειναι καταγεγραμμενα ονομαστικα ολα τα άτομα που περασαν απο εκει.
Ας σημειωθει οτι λοιμοκαθαρτηρια (Λαζαρετο) υπηρχαν και στην Λεσβο ,Μηλο, Μονεμβασιά, Κυθηρα, Νεάπολη, Συρο κλπ. ενω στην Σάμο, στο Καρλοβασι υπηρχε λεπροκομείο, καθως και στην Σαντορινη τα Λουβιάρικα, χωρος απομονωσης λεπρων σε σπηλιές. Στην Ζάκυνθο υπήρχε επισης λοιμοκαθαρτηριο οπου μαλιστα πεθανε το 1825 ο εθνικος ευεργέτης Ιωαννης Βαρβακης.

LO.Coins
01-03-13, 03:59
Ηράκλειο
Πύλη Αγίου Γεωργίου(Πύλη Λαζαρέτο)
Η πύλη αυτή βρίσκεται στη θέση που είναι σήμερα η προτομή του Ν. Καζαντζάκη στην πλατεία Ελευθερίας. Υψωνόταν μέχρι τις αρχές του αιώνα μας και ένωνε το Χάνδακα με την ανατολική Κρήτη. Την ονόμαζαν και αλλιώς πύλη Λαζαρέτο, επειδή από εκεί μπορούσε κανείς να πάει στο Λαζαρέτο (λοιμοκαθαρτήριο), που τελευταία ήταν στη θέση που είναι σήμερα οι αποθήκες καυσίμων τηs Β.Ρ. στην Αλικαρνασσό.
Στην περιοχη της Χρυσοπηγής, η συνοικία με τα στενά σοκάκια και τα σπίτια που είναι χτισμένα στις πλαγιές και στις σπηλιές λεγόταν Μεσκινιά και για 187 χρόνια φιλοξένησε τους λεπρούς του νομού Ηρακλείου. Εκατοντάδες άνθρωποι στέγασαν τον πόνο τους σε σπίτια χωμένα μέσα στη γη και έζησαν εκεί μέχρι το 1904, όταν πήραν το δρόμο χωρίς επιστροφή για τη Σπιναλόγκα.

Καθημερινά κατευθύνονταν προς το Μεγάλο Κάστρο και στριμώχνονταν στην Πύλη του Αγίου Γεωργίου (Λαζαρέτου) για να ζητήσουν ελεημοσύνη. Οσα χρήματα τούς περίσσευαν τα διέθεταν για να φτιάξουν την εκκλησία τους, όπου μέχρι και σήμερα υπάρχουν ασημένια δισκοπότηρα, ευαγγέλια και διάφορα αναθήματα της εποχής.


Χανιά -Τα Λαζαρέτα
Στην νησίδα Λαζαρέτα που βρίσκεται Βόρεια από την παραλία της Νέας Χώρας των Χανίων και σε απόσταση περίπου 1200 μέτρων, οι Ενετοί ανέγειραν στον 17ο αιώνα ένα κτίριο – καραντίνα για τα πλοία που έφθαναν στα Χανιά με επιδημικές ασθένειες στους επιβαίνοντες.
Επρόκειτο ουσιαστικά για ένα λοιμοκαθαρτήριο (Λαζαρέτο) στο οποίο διέμεναν σε καραντίνα οι επιβαίνοντες στα πλοία που είχαν επιδημικές ασθένειες, ενώ θεωρείται πιθανό και να μεταφέροντο εκεί απο την στεριά ασθενείς σε περιπτώσεις επιδημιών.
Το κτίριο που είχαν ανεγείρει οι Ενετοί, όπως φαίνεται κατεδαφίστηκε από τους Τούρκους και σήμερα πλέον στην νησίδα που έχει μήκος 200 μέτρων και πλάτος 70 μέτρων, δεν υπάρχουν παρά ελάχιστα σημάδια από τις κατασκευές. ( Περισυ μάλιστα βρέθηκε στην περιοχή ανθρώπινος σκελετος για τον οποιον η ειδική επιστήμονας – βιοαρχαιολόγος της 28ης Ε.Β.Α. εκτιμά «ότι ο σκελετός θα πρέπει να χρονολογηθεί στην περίοδο χρήσης της νησίδας ως λοιμοκαθαρτήριο. Παρόλο που η αρχιτεκτονική μορφή του λοιμοκαθαρτηρίου δεν είναι σαφής, σε κοντινή απόσταση από το σημείο που εντοπίστηκε η ταφή, διατηρούνται λείψανα κτιρίων που ανήκαν στις εγκαταστάσεις του….»

NMS
04-03-13, 22:01
αν μου επιτρεπεις... θα αναφερω κατι που ειχα διαβασει παλια...για το Τάγμα Ιπποτών του Αγιου Λαζαρου της Ιερουσαλήμ.

στην αρχη ηταν ταγμα καθαρα νοσηλευτικο... αλλα με τον καιρο απεκτησε και πολεμικο χαρακτηρα.. οπως ηταν και το ταγμα των Ιωαννιτων!

η λεπρα ηταν πολυ διαδεδομενη... και πολλες φορες επιανε και ναιτες ιπποτες! ετσι... οταν αυτοι πηγαιναν στο ταγμα του αγιου λαζαρου για να νοσηλευθουν... αρχισαν να εκπαιδευουν τους εκει ιπποτες στις πολεμικες τεχνες, οποτε και το ταγμα απεκτησε και πολεμικο σκελος! οταν τα πραγματα αρχισαν να σκουραινουν... δεν μπορουσαν οι σταυροφοροι να κρατανε μακρυα τοσους ιπποτες καλους λογο της ασθενειας! ετσι αν καποιος ειχε λεπρα... επερνε "μεταθεση" στο ταγμα του Αγιου Λαζαρου που αν θυμαμαι καλα.. ειχαν πρασινη μπερτα... για να ξεχωριζουν... αλλα δεν ειμαι σιγουρος.. θα ψαξω μηπως και εχω ακομα το αρθρο απο το περιοδικο..
οι ιπποτες αυτοι ηταν τρομεροι πολεμιστες και εγιναν ο φοβος και ο τρομος στους αραβες! δεν ειχαν τιποτα να χασουν... δεν τους ενδιεφερε αν θα πεθαιναν...και δεν καταλαβαιναν απο πονο, λογο της αρρωστιας τους (δεν νιωθεις πονο αν χτυπησεις...).

αλλος λογος ηταν οτι .... οταν οι αραβες επιαναν καποιον ιπποτη ζητουσαν λυτρα για την απελευθερωση του... αν ηταν πλουσιος... οι δικοι του πληρωναν και ελευθερωνοταν... αν δεν ηταν... εμενε σκλαβος...
με τους λεπρους ομως απο την μια δεν θα εδινε κανεις τα τρελλα λυτρα που ζητουσαν για να ελευθερωθει.... μιας και ηταν ζωντανος νεκρος ο ιπποτης λογο αρρωστιας... αλλα και απο την αλλη.... ο τρομος των αραβων μην τυχον η αρρωστια χτυπουσε αυτους ή το εμπορευμα (τους αλλους αιχμαλωτους..)... τους εκαναν να σκοτωνουν τους λεπρους ιπποτες αμεσως...

αυτο ειχε σαν αποτελεσμα οι ιπποτες του αγιου Λαζαρου να μην εχουν αλλη επιλογη παρα να πολεμησουν οσο ποιο σκληρα μπορουν και πεφτοντας στην μαχη να παρουν μαζι τους οσους περισσοτερους μπορουσαν!

LO.Coins
04-03-13, 23:48
Eτσι ακριβως ειναι Νικο," Εκ των συσταθέντων στους Αγίους Τόπους ταγμάτων κατά τα τέλη του 11ου και τις αρχές του 12ου αιώνος, πέντε ήταν τα σημαντικότερα. Οι Ναΐτες Ιππότες, οι Ιππότες Νοσηλευτές (του Αγίου Ιωάννου), οι Ιππότες του Παναγίου Τάφου, οι Ιππότες του Νοσοκομείου της Αγίας Μαρίας της Ιερουσαλήμ (οι Τεύτονες Ιππότες) και οι Ιππότες του Αγίου Λαζάρου. Οι Ναΐτες Ιππότες που προσεβλήθησαν από λέπρα ανετέθησαν στην φροντίδα του Τάγματος του Αγίου Λαζάρου, εκπαίδευσαν δε τους αδελφούς του Αγίου Λαζάρου στις πολεμικές τέχνες επιφέροντας κατΆ αυτό τον τρόπο τη μεταμόρφωση του Τάγματος σε πολεμικό τάγμα. Ο Γεράρδος ανέλαβε την διοίκηση του καινούριου λεπροκομείου και διόρισε τον Μπογιάν Ροζέ διοικητή και ¶ρχοντα του Αγίου Λαζάρου. Ο Γουλιέλμος, Αρχιεπίσκοπος της Τύρου (Tyre), καθώς και άλλοι ιστορικοί της περιόδου, αγνοούσαν τις διαφορές μεταξύ των Ταγμάτων του Αγίου Λαζάρου και του Αγίου Ιωάννου και ως εκ τούτου τα κατέτασσαν στην ίδια κατηγορία, αναφερόμενοι στα έργα τους σε αυτά μόνο με τον τίτλο «Νοσηλευτές». " Το ταγμα του Αγιου Λαζαρου υπάρχει ακομα και σήμερα,το έμβλημα (badge) του Τάγματος είναι ο πράσινος Μαλτέζικος σταυρός που φέρει χρυσές άκρες, υπάρχει δε σε διάφορα μεγέθη ανάλογα με τον βαθμό του μέλους. Το παράσημο αξίας είναι πράσινος σταυρός (green cross flory) ο οποίος φέρει διασταυρούμενα ξίφη στις άκρες, στο δε κέντρο υπάρχει κύκλος που περιβάλλει τον πράσινο Μαλτέζικο σταυρό του Τάγματος με άσπρο φόντο. Αριθμεί περίπου 7000 μέλη σε Μεγάλες Αποστολές, Αποστολές, Επιτομές και Αντιπροσωπείες στις πέντε ηπείρους. Οι παραδοσιακές ανθρωπιστικές δραστηριότητες του Τάγματος σχετίζονται με την νόσο της λέπρας. Διατηρεί leprosaria και ιατρεία και αποστέλλει ιατρικές προμήθειες σε διάφορες ιατρικές αποστολές στην Αφρική καθώς και στα νησιά του Ειρηνικού.
(copy απο την επισημη σελιδα τους)