PDA

Επιστροφή στο Forum : ΟΙ ΕΧΘΡΟΙ.


enantios
01-09-10, 21:21
το ποταμι ηταν αυτο που χωριζε τους δυο αντιπαλους στρατους.απο τη μια πλευρα ο ενας,απο την αλλη πλευρα ο αλλος.υπηρξαν μερες που το νερο του ειχε βαφει κοκκινο απο το αιμα των σκοτωμενων.πολλες ηταν οι προσπαθειες και των δυο στρατων να το διαβουν.ματαιες ομως.το ορμητικο νερο του ποταμου επαιρνε τα κουφαρια των στρατιωτων που σκοτωνονταν απο τα αντιπαλα πυρα και τα ξερναγε στη θαλασσα.στοιχειο ειχε καταντησει το ποταμι για τους στρατιωτες.με δεος το εβλεπαν οι δυο στρατοι.στα διαλειμματα των μαχων,οταν τα πυροβολα και τα τουφεκια σιγουσαν,μια αγρια ηρεμια υπηρχε στο ποταμι και στις οχθες του.δεν ηταν αναγκη να συννενοηθουν οι επικεφαλεις των στρατων.ολοι ηξεραν οτι αν δε μαζευονταν τα πτωματα(οσα δεν επαιρνε το ποταμι)θα σαπιζαν και θα βρωμουσαν.δειλα-δειλα οι τραυματιοφορεις αρχιζαν το μακαβριο εργο τους,την περισυλλογη των νεκρων και των βαρια τραυματισμενων.τουλαχιστον αυτες τις ωρες υπηρχε σεβασμος.κανεις δεν πυροβολουσε.αφου δε σεβοταν τον ανθρωπο ζωντανο,τον σεβοταν τουλαχιστον νεκρο.καθε μερα ,με την αυγη,το ιδιο σεναριο.ο τοπος αχολογουσε καθως πληγωνοταν απο τις βομβες και τους ολμους των αντιπαλων.μια μικρη παυση για μεσημερι και το μακελιο ξαναρχιζε με μεγαλυτερη ενταση.πριν το ηλιοβασιλεμα ,η περισυλλογη νεκρων και τραυματιων.και παντα αναμεσα το ποταμι.κι ομως το ποταμι ,καθε μερα,γαληνευε το απογευμα.πολλες φορες οι στρατιωτες αναρωτιουνταν αν συμμετεχει κι αυτο στην οδυνη που ενιωθαν απο το χαμο των συμπολεμιστων τους κατα τη διαρκεια της ημερας.λες να ειχε ψυχη το ποταμι;λες να καταλαβαινε οτι κατα τη διαρκεια της περισυλλογης επρεπε να ηρεμησει,σεβομενο το θανατο των ανθρωπων;λες να καταλαβαινε-να ενιωθε οτι πρεπει να μπει τελος στην αγριοτητα της ημερας;
ξημερωνε Πασχα.ηταν βεβαιο οτι εκεινη την ημερα οι εχθροπραξιες θα σταματουσαν.υπηρχαν βλεπετε και καποια ορια.οχι,δε θα τολμουσε κανεις να πυροβολησει εκεινη την ημερα.αρκετους αντρες ειχαν χασει και οι δυο στρατοι.ας περνουσε,επιτελους,μια μερα χωρις απωλειες.δεξια του ποταμου ο λοχιας Ατκινς εδινε τις εντολες που του ειχαν ερθει στους στρατιωτες του.
-αυριο ειναι Πασχα.μαλλον θα ειναι μερα ξεκουρασης.ασχοληθειτε με τον εαυτο σας.ξεκουραστειτε.ωστοσο μη παρει κανεναν σας το ματι μου στο ποταμι.ο εχθρος μπορει να εχει στησει ενεδρες για να πιασει αιχμαλωτους και να παρει τις πληροφοριες που του χρειαζονται.κινδυνετε.και μπορει,εξαιτιας σας ,να κινδυνευσουμε ολοι.οι διαταγες απο το αρχηγειο ειναι σαφεις:μακρια απο το ποταμι!
δυο μηνες μαχοταν καθημερινα ο λοχιας Ατκινς.ειχε, θαρρεις, συνηθισει το θανατο.κεφαλια ανοιγμενα,κοιλιες που εχασκαν,ακρωτηριασμενα ακρα του ειχαν γινει ρουτινα.το μονο που δεν ειχε καταφερει να συνηθισει ηταν η ατελειωτη βρωμα.οι ψειρες ειχαν γινει ενα με το κορμι του.τα ρουχα του ειχαν κολλησει στο πετσι του.ειχε να αλλαξει ρουχα τουλαχιστον δεκαπεντε μερες.μηπως ειχε καιρο να πλυνει τα παλια;καθε σκεψη που περνουσε απ το μυαλο του-να παρει νερο απο το ποταμι-ηταν αμεσα αποδιοπομπαια.το αρχηγειο το τονιζε καθημερινα:μη πλησιαζετε ποτε στο ποταμι.
οι αντρες ειχαν απομακρυνθει μετα τις διαταγες του λοχια.ειχαν παει να ξεκουραστουν.ισως και να καταφερναν να κοιμηθουν,ποιος ξερει;μονος του ειχε απομεινει ο λοχιας κοιταζοντας προς το απαγορευμενο ποταμι.καθε προσπαθεια του να συγκεντρωσει το νου του ηταν αποτυχημενη.απλα εβλεπε την ησυχη ροη του ποταμου.
ξαφνικα μια ιδεα περασε απο το μυαλο του.ενα μπανιο θα τον ανακουφιζε.δεκα χρονια ζωη θα του εδινε.η ανυποφορη φαγουρα μπορει να τον αφηνε-εστω και για λιγο.μπορει το νερο να εδιωχνε -εκτος απ τη βρωμα και το ξεραμενο αιμα απ το κορμι του-και τη βρωμα της ψυχης του.ωρες-ωρες σιχαινοταν την ιδια του την υπαρξη.ο θανατος και η απαισια οσμη του πλανιοταν σε καθε ιντσα χωρου.το νερο,ναι,θα γιατρευε καπως την αηδια που ενιωθε για οτιδηποτε εκινειτο γυρω του.και το αρχηγειο;και οι διαταγες που εγω ο ιδιος μολις εδωσα στους αντρες μου;σκεφτηκε ο λοχιας.
στο διαβολο και το αρχηγειο και οι διαταγες του!το νερο του ποταμου που κυλουσε ησυχα μπροστα του,θαρρεις,τον καλουσε.θαρρεις και κοντευε να νικησει τους φοβους και τις αναστολες του.
ΣΤΟ ΔΙΑΒΟΛΟ ΟΙ ΔΙΑΤΑΓΕΣ!μεσα σε δυο μηνες εχουμε μεινει σχεδον οι μισοι!να τι καταφεραν οι διαταγες.σημερα το βραδυ θα παω,ειπε μεσα του.εμεις βαλαμε μονο τις στοιχειωδεις σκοπιες.οι εχθροι θα κανουν το ιδιο.κανεις δε θα περιπολει ενω αυριο ξημερωνει το Πασχα.ω,ναι,θα παω.δεκα λεπτα συνολικα μου αρκουν.εχω εντοπισει ενα μερος ηρεμο και απομονωμενο στη στροφη της κοιτης προς τα αριστερα.δεκα λεπτα.

NMS
02-09-10, 02:38
Πωπω.... τι μου θυμησες αγαπητε κυριε Γιωργο!!!!!!

Το κομματι αυτο (που δεν τελειωνει εδω...) ηταν και παραμενει απο τα πιο αγαπημενα μου! δεν θυμαμαι πως λεγεται (νομιζα οτι λεγεται ...το ποταμι), ουτε ποιος το εγραψε ή σε ποιο βιβλιο ειναι....

Αν θυμαμαι καλα... ηταν στην 2α λυκειου (ή στην πρωτη;) που το ειχα διαβασει στο βιβλιο των νεοελληνικων!!! Το ερωτευτηκα το κομματι! περνουσε μηνυματα... ειχε αληθειες..
οταν στο τελος του χρονου ηταν οι εξετασεις, ολοι περιμεναν ποιημα κτλ! το μονο που διαβασα εγω ηταν αυτο και την αναλυση του!!! ολοι με ειχαν για τρελλο αλλα σε εμενα μονο αυτο αρεσε!! το εκανα για εμενα! αν επεφτε κατι αλλο... κατι θα εγραφα...δεν ημουν και ασχετος!! αλλα αυτο το εκανα για εμενα! δεν θα εβρισκα το κομματι αυτο ξανα μπροστα μου οποτε ηταν ενας αποχαιρετισμος με σεβασμο προς αυτο!

Τελικα.... επεσε αυτο το κομματι!!! Ολοι πηγαν να τρελλαθουν, αλλα εγω εγραψα 20!!! η καθηγητρια ειχε παθει πλακα!!!

Τωρα... μετα απο 20 χρονια το βλεπω ξανα μπροστα μου!!!! Να'σαι καλα φιλε, κυριε Γιωργο!!!

enantios
02-09-10, 19:42
να εισαι παντα καλα κ.κ.Νικο.αν μπορουσα ,θα σας προσκαλουσα στην ταξη να το διδαξουμε μαζι!το διηγημα ειναι του ΣΑΜΑΡΑΚΗ και ,οντως,ειναι ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ.διαπνεεται απο ενα βαθυ ουμανισμο.
ας συγχωρεσει ο κ.κ.Σαμαρακης τη μηδαμινοτητα μου...θα το αλλαξω προκειμενου να βγει μια συζητηση...
ζητω συγνωμη γιατι δεν το τελειωσα χθες...κουραστηκα

enantios
02-09-10, 20:08
ταχυνε το βημα του ο λοχιας.καλου-κακου πηρε μαζι του ,εκτος απ το τουφεκι του,τη διοπτρα νυχτος.σε περιπτωση που με σταματησουν οι φρουροι θα πω οτι παω για επιθεωρηση στην κοιτη του ποταμου,σκεφτηκε.με ασθμαινουσες κινησεις και χωρις να σταματησει,τοποθετησε τη διοπτρα.μολις περασε τις φρουρες αρχισε να τρεχει.σε πεντε λεπτα εφτασε στη στροφη.απιθωσε τα βρωμικα ρουχα του στο παρακειμενο δεντρο και το οπλο του να ακουμπαει στον κορμο.
βουτηξε μεσα στο κρυο νερο.ενα ριγος ηδονης διαπερασε το κορμι του.τα μελη του αρχισαν να λυνονται.εκανε τρεις-τεσσερις απλωτες.ΣΤΟ ΔΙΑΒΟΛΟ ΟΙ ΔΙΑΤΑΓΕΣ ΤΟΥΣ,ξαναειπε.τιποτα δε συγκρινεται με την ευχαριστηση του ηρεμου νερου.σαν παιδι επαιζε ο λοχιας Ατκινς.αφηνε το κορμι του ελευθερο να παρασυρθει απ το νερο.μια κολυμπουσε ελευθερο-μια υπτιο.ξαφνικα ...ακουσε ενα παφλασμο νερου.γυρναει ενστικτωδως.στα δεκα μετρα και προς την απεναντι οχθη κολυμπουσε ενας αλλος.ηταν απ τον αντιπαλο στρατο.προφανως ειχε παρακουσει και κεινος τις σχετικες διαταγες.με γρηγορο κολυμπι προσπαθει να βγει στην οχθη και να αρπαξει το οπλο του.η ανασα του βγαινει δυσκολα,η καρδια του χτυπα σε τρελους ρυθμους.επιτελους βγαινει εξω.αν και γλιστραει ,πιανει το οπλο του και το στρεφει προς τον αντιπαλο του που τωρα βγαινει στην ξηρα.τον σημαδευει.τον εχει στο κεντρο της διοπτρας του.σιγοπιεζει τη σκανδαλη.
ΟΜΩΣ ,ΟΧΙ-ΟΧΙ.ΔΕ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΥΡΟΒΟΛΗΣΕΙ.Ο ΑΝΤΙΠΑΛΟΣ ΔΕ ΦΟΡΑΕΙ ΣΤΟΛΗ.ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΧΘΡΟΣ-ΕΙΝΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΣ.ΟΤΑΝ ΓΕΝΝΙΟΜΑΣΤΕ ΔΕ ΦΟΡΑΜΕ ΣΤΟΛΗ-ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΑΔΕΛΦΙΑ.ΑΛΛΟΙ ΜΑΣ ΒΑΖΟΥΝ ΣΤΟΛΕΣ ΚΑΙ ΜΑΣ ΧΩΡΙΖΟΥΝ.ΕΙΝΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΣ-ΑΝΘΡΩΠΟΣ!ΕΙΝΑΙ ΑΔΕΛΦΟΣ ΜΟΥ-ΑΔΕΛΦΟΣ ΜΟΥ!
μια ριπη σχιζει την ησυχια της νυχτας.ο αντιπαλος ειχε πυροβολησει.το σωμα του λοχια εγειρε αψυχο.νεκρο.

enantios
02-09-10, 20:19
ΓΕΝΝΙΕΜΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΑΠΟΚΤΩ ΕΘΝΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ.ΠΡΟΗΓΕΙΤΑΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ-Ο ΕΛΛΗΝΑΣ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ.
ΖΗΤΩ Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΑ ΑΠΟ ΕΘΝΟΣ,ΓΛΩΣΣΑ,ΦΥΛΗ,ΘΡΗΣΚΕΙΑ,ΗΘΗ ΚΑΙ ΕΘΙΜΑ.

NMS
02-09-10, 21:11
:) Ωωω!! ειστε καθηγητης;

Οντως...πρωτα ειμαστε ανθρωποι και μετα ολα τα αλλα! Θα μπορουσα γι αυτο να γραφω ωρες... αλλα... :)

Εχω την εντυπωση οτι ειχε και καποιες λεπτομερειες ακομα το κειμενο... φυσικα πανε πολλα χρονια απο την τελευταια φορα που το ακουσα... αλλα νομιζω οτι οταν ηταν μεσα στο ποταμι ειδε ο ενας τον αλλο και δεν ηξεραν καν αν ειναι εχθρος ή οχι! ηταν απλα 2 γυμνοι αντρες που εκαναν κρυφα το μπανιο τους! αν θυμαμαι καλα... ξαφνικα κατι εγινε... και ο ενας βλαστημησε στην γλωσσα του! εκει καταλαβαν οτι ειναι εχθροι και ετρεξαν να παρουν τα οπλα τους! Πρωτος βγηκε ο "ηρωας" της ιστοριας, και επιαε το οπλο... σημαδεψε και ειδε οτι ο εχθρος ηταν απλα ενας φοβισμενος γυμνος αντρας που ετρεχε να κρυφτει... κατεβασε το οπλο... δεν μπορουσε να τον πυροβολησει... απεναντι του ηταν απλα ενας ανθρωπος... μια ριπη οντως εσπασε την σιωπη της νυχτας... ο αντιπαλος ειχε πυροβολησει! ο λοχιας εγειρε και αν θυμαμαι καλα (μπορει να τα εχω μπερδεψει) ειδε τα φυλλα των δεντρων να τρεμοπαιζουν με το ανεμο και το πρωτο αμυδρο φως απο το ξυμερωμα καθως σκοτεινιαζαν για παντα τα ματια του...

δυστυχως πολλοι δεν σκεφτομαστε οτι πρωτα ειμαστε ανθρωποι και μετα ολα τα αλλα! οτι δεν ειμαστε κατι διαφορετικο... απο τους υπολοιπους... οτι τα συνορα ειναι απλα γραμμες σε χαρτη! Σε ολη μας την ζωη ειτε μεσα απο το σχολειο ειτε μεσα απο την οικογενεια, την δουλεια μας, τον στρατο... αποκταμε εθνικη συνειδηση, και γνωσεις αλλα πολλες φορες χανουμε την ουσια οτι ειμαστε πανω απο ολα ανθρωποι! αρχιζουμε να βλεπουμε εχθρους, αντιπαλους, πολλες φορες χαιρομαστε σε κακες στιγμες τους... ευτυχως ομωσ υπαρχουν και στιγμες που ξυπναει ο ανθρωπος μεσα μας, οπως τοτε με τους σεισμους..... ;)
Δεν ειμαστε μονο εμεις ετσι... ετσι ειναι ολοι, σε ολα τα κρατη.... η προπαγανδα αν μπορεις να την πεις ετσι ξεκιναει απο νωρις!

Ομως... σε εναν πολεμο... οπρωτος που πεθαινει ειναι ο ανθρωπος που κρυβουμε μεσα μας! ακομα και αν δεν σκοτωθουμε... θα ειμαστε νεκροι εσωτερικα!
Ο πολεμος λενε δειχνει τον πραγματικο χαρακτιρα του καθε ανθρωπου.... προσωπικα θα ελεγα οτι απλα ξυπναει το ζωο, το αγριμι που κοιματε μεσα στον ανθρωπο! γι αυτο και μετα απο λιγο διαστημα.. ακομα και ο πιο ευαισθητος γινεται αναισθητος... χανει τα αισθηματα του και μπορει να κανει θηριοδειες... πραγματα που δεν μπορουσε ουτε να τα σκεφτει πριν!

Το εργο το ειδαμε στην πρωην Γιουγκοσλαβια! εκει... κοιμωσουν με φιλους και ξυπνουσες με εχθρους! γειτονες, φιλοι παιδικοι... ακομα και συγγενεις εγιναν ξαφνικα οι δημιοι των αλλων... σκοτωναν αυτους που αγαπουσαν σαν αδελφους... γειτονες.. φιλουσ... αντρες γυναικες παιδια... χωρις λυπηση χωρις αισθηματα... εκεινη την μερα ηταν που πεθανε η Γιουγκοσλαβια...
εχω φιλο απο Βοσνια (ειναι καθολικος... οποτε μαλλον κροατικης καταγωγης; δεν ξερω αν υπαρχουν και Σερβοι καθολικοι!), και μου ελεγε πραγματα απιστευτα! του τα ειχαν πει κι αυτου οι συγγενεις του...
πραγματα που δεν χωρα ο νους... πραγματα που δεν ειπωθηκαν ποτε, δεν γραφτηκαν πουθενα αλλα παντα θα μενουν στις καρδιες του κοσμου εκει.... πραγματα που δεν γινεται να γραφεις σε φορουμ, γιατι η καθε λεξη ειναι πνιγμενη στο αιμα αθωων ανθρωπων....


πολλες φορες, ο εχθρος ειναι ο ιδιος μας ο εαυτος! καταλαβαινω οτι η εποχη αυτη ειναι τετοια που η ξενοφοβια ειναι στο ζενιθ, αλλα ειναι στο χερι μας να αλλαξουν ολα! οτι δεν ξερεις, οτι δεν καταλαβαινεις το φοβασαι και το κανεις εχθρο... αλλα... προσπαθησες να το καταλαβεις; προσπαθησες να ερθεις κοντα, να το μαθεις;
ισως ζω σε μια ουτοπια... αλλα ειναι ομορφα εδω! :)

NMS
02-09-10, 21:19
Γιαν αμ ην ξεχαστω... ζηταω συγνωμη αν πιθανοτατα εφυγα λιγο απο το θεμα, ή αν μπερδεψα πολλα.... :)